tag:blogger.com,1999:blog-61713574251748070702011-08-01T22:35:13.682+03:00RUHUNUZU ŞIMARTMAYA GELİN.Alaçatı Sante Otelhttp://www.blogger.com/profile/13426272439472858557noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-6171357425174807070.post-34654750363752338542010-05-21T04:34:00.007+03:002010-05-21T05:15:39.129+03:00Ne çabuk geçmiş zaman. Uykumun arasındaki amansız kramp ve camlarda tıkırdayan yağmur. Saat 04:00. Orta şekerli bir kahve ve ne zaman bıraksam düşüncesi ile günün ilk sigarası. En son 26 Nisan'da kalmışım...<br /><br />27 Nisan - Hatırlamıyorum<br />28 Nisan - Hatırlamıyorum<br />29 Nisan - Hatırlamıyorum<br />30 Nisan - Yaşasın kızım ve eşim geliyor 1 haftalığına<br />1 Mayıs - Fatoş'un gözetiminde mutfak düzenlemesi. Komutan cepheye gelmiş. Kaytarmak yok. Alaçatı Pazarı. Deniz börülcesi, çift sarılı köy yumurtası; Dide' nin sokak kedileri ile tanışması.<br /><br />2 Mayıs - Aile olmadan pazar kahvaltısı olur mu? Kahvaltının güzelliği mi yoksa neslin devamı ile sonsuzluğa ıraksamı mı daha mutlu eder insanı?<br /><br />3 Mayıs - İşler toplanacağına dağılıyor.<br /><br />4 Mayıs - Biz bu odayı daha önce temizlemiş miydik?<br /><br />5 Mayıs - Web sitesi öyle yapılmaz böyle yapılır inadı ile sabahlandı.<br /><br />6 Mayıs - Bu matbaa katvizitleri yetiştirse iyi olacak. Organik Tarım Fuarına gidecektik hani?<br /><br />7 Mayıs - Bahçeye keyifli oturma takımları. Yoruldum....<br /><br />8 Mayıs - Yemek takımları. Paşabahçe, Porland derken İzmir'de kaybolduk. Akşamüstü dönüşte İnciraltı'nda dürüm.<br /><br />9 Mayıs - Sabah ilk uçakla İstanbul'a dönüş. Fuara gidemedik. Bütün dostlara özür. Pazar günü İstanbul'da komşular ile aylaklık. Biraz sitedeki dedikodular, biraz alışveriş.<br /><br />10 Mayıs - İstanbul benim yokluğumu hiç hissetmemiş. Her karmaşa bıraktığım gibi. Acilen Alaçatı'ya dönmem lazım. 15 sene nasıl katlanmışım bunca şeye.<br /><br />11 Mayıs- Bugünde dönemedim.<br /><br />12 Mayıs- İşler bitmedi ama acilen ilk uçakla dönüş. Yaşasın geldim işte yine Ege'ye.<br /><br />13 Mayıs- Dükkan dağılmış 3 gün yokluğumda. Yoksa kızımın ayak seslerin yokluğu nu dokunuyor?<br /><br />14 Mayıs- Hatırlamıyorum.<br /><br />15 Mayıs- İlk müşterilerimiz. Sahi biz oteli açmış mıydık? Alaçatı pazarından keçi peyniri.. Lodos fırtınası ile beraber yağmur. Filizkıran fırtınasıymış. Geldi geçti<br /><br />16 Mayıs - <span>Bahçede yeni biçilmiş çim kokusu. Misafirlerimizin yoga seansı sonrasında yayılan enerji</span>...<br /><br />17 Mayıs - Hafif melankolik bir sabah. Misafirleri uğurlama derken kendimi işe veriyorum.<br /><br />18 Mayıs- Dide'nin sokak kedilerinden biri yeni doğmuş yavrularını arka bahçede kuytu bir yere getirmiş. Rahatsız etmiyeyim diye yolumu değiştiriyorum.<br /><br />19 Mayıs - Anne kedimiz yavrularını başka bir yere taşımış.<br /><br />20 Mayıs - Akşam üstü bahçeyi suladıktan sonra ayaklarımı uzatınca yaş günüm olduğunu hatırlıyorum. Bir bardak daha çay koyuyorum kendime. Yanında tarçınlı kurabiyeler.. 11 yaşındayken babamın yaşgünümde aldığı saati anımsıyorum.<br /><br />21 Mayıs- Saat 05:00 olmuş. Komşunun horozu yine erkenci. Başına bir şey gelmesinden korkarım.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6171357425174807070-3465475036375233854?l=alacatisante.blogspot.com' alt='' /></div>Alaçatı Sante Otelhttp://www.blogger.com/profile/13426272439472858557noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6171357425174807070.post-33719220700435314942010-04-26T18:27:00.003+03:002010-04-26T21:21:00.167+03:00Değişimin hazırlığı mı olur? Aniden gelir değişim. Değişir ve gelişirsin veya savrulursun sam yellerinde. Tercih senin.<br /><br />Şu son 8 gündür yaşadıklarım değişim mi yoksa telaş içinde sam yellerinden kaçınmak mı?<br /><br /><div style="text-align: justify;">18 Nisan - Otelimiz sahipleri Dr Ceyhun Bey ve Dr Gülşen Hanımla tanışma. İlk pazarlıklar hep ilk flörtler gibi mi olmak zorundadı? Hayır. İkinci görüşme ve anlaşma. Saat 20:00<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">19 Nisan - Hala üzerimde büyük şehirlerin aceleciliği var. Neden bankadaki işlemler bu kadar yavaş ve sakin yürüyor. Sözleşmeyi imzalıyoruz. Otelimizde ilk gece. Yastıklar yumuşacık. Saat 02:00<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">20 Nisan - Saat 04:00. Müthiş bir yağmur dışarda kapalı panjurları dövüyor. Öyle güvende hissediyorum ki. Dışardaki denizcilere üzülüyorum kendi kendime. Akşam üzeri bu kadar tembellik yeter. Cumbalı odadan başlıyorum temizliğe. Şu sigarayı keşke daha erken bıraksaymışım dedirtiyor dışardaki Nisan güneşi<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">21 Nisan - Saat 05:00. Yine fırtına kıyamet. Deli gibi ağrıyan baldırlarıma aldırmadan saldırıyorum işe. Eşimi, kızımı özlüyorum. Sabah kahvaltısında kendimi şımartıyorum çarşıda çay bayoz boş sokaklar tek tük insanlar.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">22 Nisan - Artık bakmıyorum saate. Sıra bahçeye geldi. Şu oturma grubu buraya, öteki şuraya oynuyorum. Güneşin yay çizişini izliyorum. Gölgenin yazın nereye geleceğini hesaplamaya çalışıyorum. Sonra gülüyorum kendi halime. Atıyorum kendimi İzmir'e. Çocukluk arkadaşlarımla buluşuyoruz. Bel altı fıkralara gülüyoruz erkek erkeğe. Sanki daha önce hiç duymamış gibi, sanki hiç yakalanmıyacamış gibi.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">23 Nisan - Bugün bayram. Kızımı arıyorum. Ciddi ciddi teşkkür ediyor, çocuk bayramını kutlayınca. Nede çabuk büyüdü. Onla beraber bende bayram yapıyorum. Asıyorum işi gücü. Haberi alan eş dost geliyor. Odaları geziyoruz. Dilek ve temnnileri kabul ediyoruz. Can dostlarımdan biri siftah olsun diye yere iki onluk atıyor. Zeybek edası ile diz vurup parayı yerden alırken siftah senden, bereket Allah'tan diyorum.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">24 Nisan - İçerde bir hareket, bir haraket. Marangoz, elektrikçi, boyacı, artezyenci nereden anladılarsa benim telaşımı, sözleşmiş gibi gelmeyip gelmeyip hepsi beraber geliyorlar. Ne haliniz varsa görün diyorum. Telaşdan kaçmıyor muyduk biz aslında.<br /><br />25 Nisan - Neredeyse bir haftadır bağlanmamışım internete. Pazar keyfime diyecek yok. Nisan güneşinin ılıklığı ile gevşemişim. Hiç bir mail kızdırmıyor artık beni. İnsanlık hali olur diyorum..<br /><br />26 Nisan - Hiç çıkasım yok dışarı. Dün gece kedi çamurlu ayakları ile beyaz minderlerin üzerinde gezmiş. Hepsi bir daha geçecek elden. Niye bu kılıfları minderlerden daha küçük yaparlarki. Akşam üzeri arkadaşlarım arıyor. Yağmur gelecekmiş. Sanki 33 yıllık gemicimiyşim gibi bulutlara bakıyorum. Sonra hmmm diyorum. Aklıma yeni silinmiş camlar geliyor. Hay anasını dedirtiyor insana. Sonra aklıma salyangozlar geliyor. Onların adına seviniyorum sertleşmeye başlayan rüzgarda kedinin kirlettiği minderleri toplarken.<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6171357425174807070-3371922070043531494?l=alacatisante.blogspot.com' alt='' /></div>Alaçatı Sante Otelhttp://www.blogger.com/profile/13426272439472858557noreply@blogger.com